zondag 6 maart 2022

Geadopteerde pruimenboom

 De fruitboom in de cirkel bij de kas was ziek. In de herfst is die boom, met behulp van een vrijwilliger die een dagje mee kwam helpen (mag altijd!) gerooid. 

Nu hebben we daar een adoptiepruimenboom geplant. Hij komt uit de bomenhub in Maarssen (https://plantvoorplant.nl/bomenhub/). Deze organisatie verzamelt zaailingen van bomen en deelt ze uit aan particulieren en buurttuinen. Gratis, maar een donatie is welkom. 


Hier staat ie dan. En nu maar hopen dat hij geen hechtingsstoornis heeft....

donderdag 24 februari 2022

Stilte na de storm

 De tuin heeft de stormen goed doorstaan. Er zijn wat stoelen en kruiwagens omgevallen, nou ja, als dat alles is. Wel zijn de ruiten aan de voorkant van de kas ingewaaid, maar die hingen toch al van ducttape en losse stukjes aan elkaar.



Wel jammer dat ook onze mooie dame is omgewaaid, haar voetjes begonnen toch al broos te worden. We hebben haar weer rechtop gezet, maar hoe lang dat gaat duren? Het gaat ons aan het hart, want het beeld was van Lianne en Gerda. Gerda overleed nu ruim 5 jaar geleden, onze bloemenprinses. En we missen haar nog altijd.


woensdag 9 februari 2022

Snippers! Een enorme berg snippers!!

 Elk jaar is de gemeente zo aardig om een berg houtsnippers voor de paden bij de moestuin af te leveren. Vorig jaar was het niet zo heel veel, zodat we nog een keer om snippers hebben gevraagd. En zelfs met die tweede lading werden de paden half september al een beetje modderig. Dus ik vroeg om 'lekker veel, als het kan'. En dat kon!

Dus, dinsdag rond het middaguur, lag er dit:  

O help! Midden op de dag, midden in de werkweek en niemand kan er nog door! Met zijn tweeën begonnen Karin en ik met scheppen, rond 16.00 uur was het dit:

Na het werk kwamen Tobias en Eline helpen en toen Leontine en ik om 18.30 na de bioscoop poolshoogte kwamen nemen waren alle paden al bedekt met een dikke laag snippers, en zag de tuin er sprookjesachtig uit:

Er was nog eEN klein bergje over voor de liefhebbers de volgende dag. Onze eigen musicalster Lucas (Craig in Tina Turner) voelt zich niet te goed om ook wat kruiwagens te scheppen:

En dan, om 16.00 uur zijn Damian en ik helemaal:

KLAAR!!!!

zaterdag 5 februari 2022

Longkruid

Vandaag een klusdag. De houtsnippers voor de paden, die we altijd van de gemeente krijgen, waren er nog niet. Dat gaf ons de kans om de paden eerst weer onkruidvrij te maken. 

Naast een pad zag ik de eerste bloemetjes van het longkruid. Longkruid wieden we als het in de weg staat, maar verder laten we het staan. De bescheiden, kleine bloempjes zijn in het vroege voorjaar het eerste voedsel voor insecten. Die er nu nog niet zijn, trouwens.

Over insecten gesproken. We maken de tuin nooit winterklaar: insecten overwinteren in de stengels van bijvoorbeeld stokrozen, vogels eten de zaden van uitgebloeide bloemen. Maar na de winter maken we de tuin wel voorjaar-klaar. Dan halen we alles wat is uitgebloeid weg, zodat de aarde op kan warmen en er plek komt voor nieuwe dingen. Helen vertelde dat het goed is om die uitgebloeide stengels niet meteen op de composthoop te gooien, maar ergens een paar dagen te laten rusten, zodat de beestjes eruit en weer terug de tuin in kunnen kruipen. Net zoals je waterplanten een paar dagen op de kant moet laten liggen, zodat de diertjes hun weg terug naar de vijver vinden.

zondag 16 januari 2022

Een nieuw jaar

Op buurtmoestuin De prinses op de Erwt hebben we twee keer per maand een klusdag (in de praktijk meestal de ochtend): de eerste zaterdag en de derde zondag van de maand. Deze blog heeft lang stil gelegen, mede door corona. Al trekt zo'n tuin zich niks aan van virussen en lockdowns. Voor veel van ons was en is werken in de tuin iets om deze tijd vol te houden, ook als afwisseling van het vele computeren. 

Maar alle leuke plannen om ons tienjarig bestaan te vieren gingen niet door: koffieochtenden voor de buurt, een oogstfeest.  En de pogingen om nieuwe tuinders bij de tuin te betrekken gingen ook niet door. Toch mochten we Ineke als nieuwe tuinder verwelkomen, daar zijn we heel blij mee. En vanochtend, de tweede klusochtend van het jaar waren nieuwe tuinders Eline en Tobias er, die net op punt de Sniep zijn komen wonen. We zijn erg blij met de nieuwe aanwas! Binnenkort zullen ze zich op deze blog voorstellen. 

Er is op dit moment weinig te eten uit de tuin: alleen boerenkool en vooral palmkool in grote hoeveelheden. Dat was een coördinatiefoutje, maar het pakt heel goed uit, want het is een veelzijdige kool:

Tip voor de palmkool: nerven eruit halen en 10 minuten koken in water met zout of bouillon. Goed uit laten lekken, en dan kun je het prima roerbakken, bijv. met een uitje en knoflook en champignons, wat room erbij en dan heb je lekkere pasta. 
 

De tuin lijkt nog in diepe winterrust, maar dat is schijn: onder de grond is het nieuwe seizoen natuurlijk al begonnen. De groene topjes van de eerste bolletjes piepen al boven de grond uit.

Boven de grond is er ook weer activiteit: pootaardappelen zijn besteld en een nieuw aardappelbed is vanochtend door Eline schoongemaakt. Potjes voor nieuw zaaigoed worden gesorteerd en schoongemaakt, en ook de kas krijgt beetje bij beetje een opfrisbeurt. Er staan al wat siererwten in de kas. En binnenkort maken we het nieuwe teeltplan. Hopelijk kunnen we dat dit jaar weer fysiek samen doen


zaterdag 12 december 2020

De Prinses is jarig!

Vandaag precies tien jaar geleden, op 12 december 2010, hadden we de eerste vergadering voor de start van De Prinses op de Erwt. We zaten in de Kievietsstraat bij Markus en Yvonne en we leerden elkaar kennen, door te vertellen wie we waren, waarom we geïnteresseerd waren in de moestuin en wat onze favoriete groente was. En Maarten maakte foto's.


 

Diezelfde middag begonnen we met werken: we haalden tientallen stoeptegels uit de tuin, overblijfselen van de schoffeltuintjes die daar ooit geweest waren. De kinderen hielpen mee. Aan die kinderen kunnen we goed zien hoe lang dat al geleden is!


 
Lang niet iedereen die er die dag bij was, maakt nu nog deel uit van de tuin. Mensen deden uiteindelijke toch niet mee, gingen andere dingen doen of gingen verhuizen. Het blijft een groot verdriet dat we Gerda en Maarten moeten missen. Maar een aantal tuinders van het eerste uur is er nog steeds en we hebben er in de loop van die 10 jaar nieuwe mensen erbij gekregen.

Tien jaar, dat is reden voor een feestje en in normale omstandigheden zouden we dat ook zeker hebben gehad. Maar we zijn het hele jaar 2021 jarig en dat feestje komt er vast nog wel!

zondag 3 mei 2020

Hevig groeien en hartstochtelijk beginnen




Voor deze blog eens een gedicht,van Vasalis, een van mijn favoriete dichters.  
De lente is niet  'stil bloeien, zacht dromen', dicht ze. Maar op deze foto's van Kirsten is het dat ook. 



Voorjaar

Het licht vlaagt over 't land in stoten
wekkend het kort en straf geflonker
der blauwe wind-gefronsde sloten;
het gras gloeit op, dooft uit, is donker.
Twee lammren naast een stijf grauw schaap
staan wit, bedrukt van jeugd in 't gras...
Ik had vergeten hoe het was
en dat de lente niet stil bloeien,
zacht dromen is, maar hevig groeien,
schoon en hartstochtelijk beginnen,
opspringen uit een diepe slaap,
wegdansen zonder te bezinnen.

M. Vasalis
In: Parken en woestijnen, 1940.

Maar hevig groeien, dat doet Gerda's appelboom zeker:


En als er iemand hartstochtelijk is begonnen, dan wel deze hommel (of is het een bij?)