Nieuwe GIGA vaten

Al snel na de aanleg van de moestuin bleek dat het grondwaterpeil wel erg hoog ligt. Bij elke regenbui stonden de bedden onder water. We dachten er zelfs over om rijst te gaan verbouwen. Met het ophogen van de bedden en het graven van greppeltjes kregen we dit onder controle.  Nooit gedacht dat we in de tuin nog eens met watertekort te maken zouden krijgen. Maar de planten in de kas lusten graag een slokje. De aangelegde vijver werd gekaapt door bruine kikkers die in het voorjaar voor enorme aantallen kikkervisjes zorgen en werd daarom onbruikbaar om de gieters te vullen. Het waterpeil in de vijver is ook erg laag in de zomer dus dit is ook niet echt een oplossing voor het watertekort. De regentonnen die gevuld worden met het hemelwater van het dak van de kas, waren na enkele stevige buien al snel vol maar ook weer snel leeg <zucht>. De 110+65 liter buffer is toch te klein om mooie zonnige weken te overbruggen. Bij onze vriendelijke buren, de naastgelegen kinderopvang, kunnen we aankloppen om de regentonnen met een 50 meter lange tuinslang met leidingwater te vullen. Maar het is natuurlijk zonde en niet milieubewust om de tuin met kostbaar leidingwater te bewateren.

Dus maar eens de neerslag statistieken voor Nederland opgezocht en berekend hoeveel water we theoretisch kunnen opvangen van het dakje van onze kas (2 maal ~1,2x5 meter).

 Op marktplaats vonden we twee grote witte vaten met een stalen frame met elk ruim 1000 liter inhoud. Als we al het water kunnen opvangen moeten de vaten in twee tot drie maanden vol zitten. De vaten zijn niet echt een sieraad voor de tuin en niet elke tuinder was gelijk enthousiast… maar de aanblik van dorstige plantje hielp ze over de streep. Dus toch maar besloten twee vaten aan te schaffen en op te halen in Lelystad wat nog een heel gezeul was. Afgelopen zaterdag een stevig waterpas vloertje aangelegd en het eerste vat op de dakgoot aangesloten. De industriële vaten moeten nog wel gecamoufleerd worden met rietmatten, wilgentakken en/of klimop.

Het is alsof de weergoden het gezien hebben, het gaat net regenen.

Mest en kikkerdril

Bemesting is belangrijk om ervoor te zorgen dat de bodem jaar voor jaar vruchtbaar blijft. Je ziet het direct: de donkere veldjes hebben zojuist een laagje mest gekregen.

Wij gebruiken mest van een biologische boer uit de buurt van Amsterdam. Het bestaat uit een mix van paardemest en compost.

De boer heeft de mest een stukje verderop op straat gekieperd. Met kruiwagens halen we het spul op en verdelen we het in de moestuin.

Onze tuin heeft ook een piepkleine vijver. En die zit sinds een paar dagen vol met kikkerdril. 

De foto's van zijn van onze hoffotograaf Maarten Hoogland.

Nieuwjaarsborrel

Koud? De tuinders zitten ook op 4 januari liever in de tuin dan binnen.

Op een mooi nieuw seizoen 2015 met veel oogst!

Pauline en JJ hadden nog een gezellige tent opgezet.

Foto's van hoffotograaf Maarten Hoogland.

Archeologische vondst

Vanochtend bij het oogsten van de paardenbloemen vond ik in de moestuin een pijpenkop.

Grappig dat hij nu pas boven komt drijven, we graven schoffelen en harken genoeg zou je zeggen. Thuisgekomen heb ik de vondst afgeborsteld en ontdekte een stempel (KIP) in de klei.

Even googlen leerde dat dit een hielmerk heet en dat de maker en ouderdom hieruit is af te leiden.

Er zijn verschillende pijpenmakers die KIP als merkteken gebruikten, de herkomst is voor een leek als ik, niet goed te bepalen. De pijpenkop moet tussen 1732 en 1850 zijn gemaakt.

Muziek in de Moestuin

Een van de hoogtepunten van het oogstfeest en inmiddels een traditie is een lied. Ook dit jaar geschreven door Britt en Dorus. Onder de tuinders hebben we niet alleen mensen met groene vingers maar ook met een gouden strot. Eerst werden we door Yvonne en Dorus getrakteerd op een klassieker “plukkie van de Rucola” gevolgd door een prachtig sfeervol lied “licht in de moestuin” gezongen door Dorus, Leila en begeleid door Markus.

Oogstfeest

Beste bewoner, vriend(in), geïnteresseerde,

buurtmoestuin ‘de prinses op de erwt’ viert op zaterdag 30 augustus haar vierde verjaardag. U bent van harte welkom om haar te bezoeken tussen 15:00 en 17:00 uur.

      

Met:

• De prinses kookt (van de grond in de pan)  
• Speurtocht naar  vergeten groenten, maar ook andere vergeten planten en diertjes
• Fototentoonstelling
• Workshop composteren

          Hopelijk tot de 30e !

kadotip: plantjes / stekjes / zaden  

oogstfeest van afgelopen jaar (2013)

                     

PS: 
Wij zoeken er nieuwe tuiniers bij.

Heb je interesse? Spreek een van ons aan tijdens het feest!

Moord in de moestuin

De reiger (zie bericht onder het stuk over compost) komt inderdaad elke dag lunchen. Inmiddels weet ik ook hoe het komt: onze buurvrouw tante Greet, die een groot hart heeft voor alles wat groeit, bloeit en leeft, heeft hem deze winter, toen hij ziek en zwak was, opgekalefaterd met lekkere hapjes. Maar omdat hij nu sterk genoeg is, doet ze dat niet meer: "Nu moet ie het zelf doen", zei ze. En dat doet hij dus. Hij zit 's middags op het dak van de Prinses Irenestraat en komt vandaar zijn eten halen.
Gerda trof vandaag in de buurt van het schuurtje een dode kikker aan. Het is dus tijd voor actie. Maar wat?
Een manier is om de oever dicht te beplanten, zodat hij er niet bij kan. De oevers zijn nu nog vrij kaal en we moeten er zelf via het trappetje ook nog bij kunnen. Maar staan in water van 30 cm. diep vindt hij prima en hij heeft kennelijk plek genoeg om te landen en vandaar naar de vijver te kuieren. Een nepreiger werkt alleen tegen mannetjes, vrouwtjes komen dan nog steeds (vraag me niet waarom, wie het weet mag het zeggen, want intrigerend vind ik het wel) en we weten niet of dit een meneer of een mevrouw reiger is. En ze wennen snel aan stilstaande objecten.
Een net spannen is effectief, maar lelijk. Wat wel werkt volgens diverse tuinsites is het hoog (en als dat niet kan laag) spannen van draden van visdraad, zodat de toegang tot de vijver versperd wordt. Hij ziet de draden niet, vliegt of loopt ertegenaan en schrikt zich rot. Je kunt er stukjes aluminiumfolie aan binden, zodat de reiger er al van schrikt voor hij ze aanraakt en zich dus niet verwondt. Tenslotte schijnen licht reflecterende dingen (speciale bollen of oude cd's) hem wel af te schrikken.

Wordt vervolgd.